Menu

Jako doktorant z pewnością wiesz, że publikacje w trakcie studiów doktorskich to kręgosłup Twojej przyszłej kariery naukowej. To warunek, który musisz spełnić, aby z powodzeniem zamknąć przewód doktorski. W środowisku akademickim publikacja w czasopiśmie z tzw. listy filadelfijskiej jest biletem do świata naukowego prestiżu i uznania. Niniejszy artykuł przeprowadzi Cię przez cały ten proces – od znalezienia idealnego czasopisma, przez napisanie solidnego manuskryptu, aż po przejście przez sito recenzentów. Wszystko po to, aby Twoja praca nie trafiła do redakcyjnego kosza. Jako autor naukowy stajesz przed wyzwaniem, by Twój artykuł naukowy zaczął żyć własnym życiem w międzynarodowym obiegu, a ten przewodnik ma Ci w tym pomóc.
Lista filadelfijska to zbiór najbardziej prestiżowych baz czasopism naukowych na świecie. Jeśli Twoja praca tam trafia, to znak, że spełnia najwyższe standardy jakości i rzetelności. Skąd ta nazwa? Wszystko zaczęło się od Institute for Scientific Information (ISI) z siedzibą w Filadelfii. Dziś odpowiedzialność przejęła firma Clarivate Analytics, która zarządza takimi platformami jak Web of Science (WoS) i Journal Citation Reports (JCR). Głównym wyznacznikiem siły czasopisma jest wskaźnik Impact Factor (IF), który pokazuje, jak często artykuły z danego periodyku są cytowane przez innych badaczy. Publikacje w takich miejscach dostają wysoką punktację w ocenie dorobku naukowego, co bezpośrednio wpływa na to, jak na Twoją pracę spojrzy chociażby Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.
Publikacja artykułu w cenionym czasopiśmie to proces wymagający strategii i dokładności. Poniżej znajdziesz kolejne kroki tej podróży.
Twoim pierwszym zadaniem jest znalezienie czasopisma, którego profil (aims and scope) idealnie pasuje do tematyki Twojego artykułu. Przeszukaj bazy danych, takie jak Web of Science i Journal Citation Reports, w poszukiwaniu tytułów z Twojej dziedziny. Zwróć uwagę na Impact Factor i pozycję czasopisma w rankingach kwartylowych (Q1–Q4) – Q1 to 25% najlepszych czasopism w danej kategorii. Równie dobrą alternatywą jest baza Scopus, a udana publikacja w Scopusie to również solidny wpis w Twoim naukowym CV.
Twój artykuł musi wnosić coś nowego do nauki. Jego oryginalność powinna wynosić co najmniej 85%. Oczywiście musisz zadbać o nienaganny język, zazwyczaj angielski. Standardowa struktura pracy wygląda następująco:
Koniecznie zapoznaj się ze szczegółowymi wymogami redakcyjnymi (instructions for authors), które każde czasopismo naukowe publikuje na swojej stronie. Dobre przygotowanie artykułu to podstawa – bez tego nawet przełomowe badania zostaną odrzucone.
Artykuł składasz praktycznie zawsze przez dedykowany system online, np. Editorial Manager czy ScholarOne. Przygotuj się na to, że będziesz musiał napisać list przewodni (cover letter). To nie jest zwykła formalność, to Twoja pierwsza rozmowa z redaktorem. W liście musisz krótko i zwięźle wyjaśnić, dlaczego Twoja praca pasuje do ich czasopisma, co nowego wnosi i dlaczego czytelnicy powinni się nią zainteresować.
Recenzja naukowa to ocena Twojej pracy przez co najmniej dwóch niezależnych ekspertów z Twojej dziedziny. Celem jest zapewnienie najwyższej jakości publikowanych badań. Najczęściej spotkasz się z recenzją podwójnie ślepą (double-blind), w której ani Ty, ani recenzenci nie znacie swojej tożsamości. Pamiętaj, że otrzymanie uwag i prośba o poprawki to normalny, a nawet pożądany element procesu. To nie porażka. Jeśli zastanawiasz się, jak przejść recenzję naukową, potraktuj ją jako konstruktywną krytykę, a nie atak na Twoją pracę.
Profesjonalna odpowiedź na recenzję wymaga przygotowania osobnego dokumentu (response to reviewers). Odnieś się w nim punkt po punkcie do każdej uwagi, cytując komentarz recenzenta, a następnie opisując, jakie zmiany wprowadziłeś. Jeśli z czymś się nie zgadzasz, musisz to uprzejmie, ale merytorycznie uzasadnić.
Uniknięcie kilku powszechnych błędów jest warunkiem koniecznym, by artykuł nie został odrzucony na wstępnym etapie procesu recenzyjnego. Analiza przyczyn negatywnej weryfikacji prac stanowi krok w kierunku osiągnięcia sukcesu publikacyjnego.
Publikowanie w czasopismach z listy filadelfijskiej jest procesem wymagającym, lecz istotnym dla budowania mierzalnych wskaźników bibliometrycznych, takich jak indeks Hirscha. Wysokie wskaźniki cytowań w bazach Web of Science czy Scopus otwierają drogę do międzynarodowych grantów badawczych oraz prestiżowych staży podoktorskich.
To potoczne określenie czasopism indeksowanych w bazach zarządzanych przez Clarivate, przede wszystkim w Web of Science. Chodzi o periodyki spełniające wysokie standardy jakości i często posiadające Impact Factor w Journal Citation Reports.
Najważniejsze jest dopasowanie tematyczne do sekcji aims and scope. Sprawdź kwartyl (Q1–Q4), Impact Factor oraz to, czy podobne badania były już tam publikowane. Lepiej wybrać dobrze dopasowane Q2 niż prestiżowe, ale nietrafione Q1.
Najczęstsze powody to: brak wyraźnego wkładu naukowego, niedopasowanie do profilu czasopisma, błędy metodologiczne oraz nieprzestrzeganie wytycznych redakcyjnych.
Prośba o poprawki jest standardową częścią procesu. Istotne jest przygotowanie dokumentu „response to reviewers” i odniesienie się rzeczowo do każdej uwagi – nawet jeśli się z nią nie zgadzasz.
Krótki i rzeczowy – zwykle 1 strona. Powinien jasno wskazywać: problem badawczy, nowość pracy, znaczenie wyników oraz dopasowanie do profilu czasopisma.